രാത്രീന്ജരം!

പാറ്റയും,

പഴുതാരയും,

തല വഴി മുണ്ടിട്ട മാന്യനും ,

ചെറ്റ പൊക്കി ഇറങ്ങിയോരാരിരുട്ടില്

നഗ്നനായി ഞാന്

വിദൂര താരകകളുടെ

വിളറിയ കണ്ണ് ചിമ്മല്

നോക്കി മലര്ന്നു കിടന്നു

നനഞ്ഞ പുല്ലില് .

പുല്മെത്തയില് വെറും

പുല്ലായി നീണ്ടു നിവര്ന്നു

കിടന്നു ഞാന് .

വെള്ളിടി വെട്ടിയെന് ആകാശം

വെളിച്ചം വാള് വെച്ചൊരു

വാഷ് ബേസിന് പോലെ

പ്രജ്ഞയോടൊപ്പം ചുഴിയില് കറങ്ങി കറങ്ങി

താഴ്നോര്രു നിമിഷാര്ധത്തില്

പാറ്റ വട്ടം കറങ്ങി,

പഴുതാര ചുരുണ്ട് കൂടി,

മാന്യന് മണ്ണില് മൂക്ക് പൊത്തി !

ഞാന്.... അപ്പോള്

എഴുന്നേറ്റു നിവര്ന്നു നിന്നു ...

അടുത്ത വെള്ളിടിക്യു വേണ്ടി !!